Türk Medeni Kanunu (TMK) 21. Maddesi, velayet altında bulunan çocuklar ve vesayet altındaki kişilerin yerleşim yerini nasıl tespit edeceğini düzenler. Bu madde, yasal yerleşim yeri kavramını tanımlar ve bu kavramın uygulama alanlarını açıklar.
TMK 21'e göre, velayet altında bulunan bir çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının ortak yerleşim yeri olarak kabul edilir. Eğer ana ve baba birlikte bir yerleşim yeri paylaşmıyorsa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeri geçerli olur.
Çocuğun oturma yeri de onun yerleşim yeri olarak kabul edilebilir.
Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri ise, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir. Bu durumun Yargıtay kararlarıyla da desteklendiği görülmektedir.
TMK 21'in gerekçesi, çocukların ve vesayet altındaki kişilerin haklarını korumak ve onlara güvenli bir ortam sağlamak amacıyla oluşturulmuştur. Bu madde, bu kişilerin yerleşim yerinin belirlenmesi konusunda netlik sağlar ve olası hukuki sorunları önlemeye yardımcı olur.